Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/923 E. 2026/7154 K.

Konu: karşılıklı boşanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/923
Karar No
2026/7154
Karar Tarihi
Konu
karşılıklı boşanma

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1154 E., 2025/2086 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ordu 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/483 E., 2025/208 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek mirasçıları vekili tarafından yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkek mirasçısı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasında, davacı-birleşen dosya davalı erkeğin yargılama sırasında vefat etmesi nedeniyle evliliğin ölümle son bulduğu, boşanma taleplerinin konusuz kaldığı, davacı-birleşen davalı erkek mirasçısı tarafından davaya 4721 sayılı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca devam edildiği ve bu şekilde asıl ve birleşen boşanma davasının aynı Kanun'un 181 inci maddesi hükmü uyarınca münhasıran sağ kalan eşin kusur tespiti davasına dönüştüğü, kusur tespitine yönelik tek bir davanın olduğu, bu nedenle asıl dava yönünden davacı mirasçı vekiline tek vekâlet ücreti verilmesi gerekirken birleşen dava yönünden de kadın vekili lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı-davacı kadın vekilinin tüm, davacı-davalı erkek mirasçıları vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2.Davacı-davalı erkek mirasçıları vekilinin birleşen dava yönünden aleyhe hükmedilen vekâlet ücretine ve yargılama giderine yönelik temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi esastan ret kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (10) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılması, 8 numaralı bendinde yer alan "...davacı birleşen dosya davalı mirasçılarından müştereken ve müteselsilen alınarak..." ibaresinin çıkartılarak "...davalı-davacı kadından alınarak..." ibaresinin eklenmesi, 9 numaralı bendinde yer alan "...davacı birleşen dosya davalı mirasçıları ... ve ... 'dan müştereken ve müteselsilen alınarak, davalı birleşen dosya davacısına verilmesine..." ibaresinin çıkartılarak "...davalı-davacı kadın üzerinde bırakılmasına..." ibaresinin eklenmesi suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ... 'ye yükletilmesine, Peşin alınan harcın istek halinde yatıran ... mirasçılarına geri verilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/923, K. 2026/7154, T. 24.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-923-e-2026-7154-k-980a421fa7fb