Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/484 E. 2026/7282 K.

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1186 E., 2025/1909 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İken Vefat Sonrası Kusur Tespiti İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli 2. Aile Mahkemesi SAYISI : 2023/694 E., 2024/60 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından kusur tespiti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince kusur belirlemesi yönünden devam eden davada 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 181/2. maddesi gereğince sağ kalan eş olan davalının boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurunun bulunup bulunmadığı hususunun tespiti ile yetinilmesi gerekirken, davalının 4721 sayılı Kanun'un 181/2. maddesi gereğince tam kusurlu olduğunun tespitine şeklinde hüküm tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı kadın vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.Davalı kadın vekilinin kusur belirlemesine yönelik temyiz itirazının kısmen kabulü ile; temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılmasına yerine (2) numaralı bent olarak; “sağ kalan davalı kadın eşin TMK 181/2. madde kapsamında boşanmaya sebebiyet verecek derecede kusurlu olduğunun TESPİTİNE” cümlesinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.