Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/3919 E. 2026/5613 K.

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1458 E., 2026/51 K. DAVA TÜRÜ: Anlaşmalı Boşanma Protokolünden Kaynaklanan Tazminat İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 14. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/1280 E., 2023/666 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma protokolünden kaynaklı alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 125. maddesi gereğince davacının seçimlik haklarından aynen ifadan vazgeçerek müspet zararının tazminini talep edebileceğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Boşanma protokolünden kaynaklanan davalar maktu harca tabidir. Bu nednele bu davalarda yargılama gideri ve vekâlet ücretinin maktu nitelikte olması gerekirken nispi vekalet ücretine hükmedilmiş olması olması bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Davalı tarafın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazının harç ve vekâlet ücreti yönünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1-b numaralı bendinde yer alan “34.155,00 TL harçtan peşin alınan 8.538,75 TL harcın mahsubu ile bakiye 25.616,25 TL harcın davalıdan tahsili ile Hazineye gelir kaydına,” ibaresinin çıkartılarak yerine “179,90 TL başvuru harcı, 615,40 TL ilam harcının davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına,” ibaresinin yazılması ve 1-d numaralı bendinde yer alan “80.000,00 TL nispi” ibaresinin çıkartılarak yerine “45.000,00 TL maktu” ibaresinin yazılması suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.