Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/830 E. 2026/4871 K.

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/310 E., 2025/724 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen boşanma davalarının bozma sonrası yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmekle kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, Dairemizin 08.04.2025 tarih ve 2024/6651 Esas, 2025/3406 Karar sayılı ilâmı ile İlk Derece Mahkemesi kararı kusur belirlemesi, kadın eşin reddedilen tazminat talepleri ve ortak çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının miktarı yönünden bozulmuş; temyize konu sair yönler onandığından bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada uyulan bozma ilamına uygun hüküm kurulması gerekirken, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen erkeğin boşanma davası, kadının boşanma davası ve her iki davadaki vekâlet ücretleri yönünden yeniden hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm sonucu bölümünün (1.), (2.),(11.) ve (sehven 10 olarak yazılan 14.) bentlerinin hükümden çıkarılmasına, (3) numaralı bendindeki ifadenin "Bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlerden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" olarak değiştirilmesine ve bent numaralarının buna göre teselsül ettirilmek suretiyle temyize konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

29.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.