Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/350 E. 2026/5864 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/350
Karar No
2026/5864
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2677 E., 2025/2291 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Burhaniye Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/77 E., 2021/277 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı kadın vekilinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 163 üncü maddesine dayalı davasının reddi kararına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davasının reddi kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Davacı kadın vekilinin 4721 sayılı Kanun'un 1 62... üncü maddelerine dayalı olarak açtığı boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince 162 nci maddeye dayalı davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine, 163 üncü maddeye dayalı davasının ise davalı erkek tarafından işlediği iddia edilen suçların tarafların evlilik tarihi olan 05.02.2016 tarihinden önceki döneme ait olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta yapılan yargılama ve toplanan delillerden, her ne kadar İlk Derece Mahkemesince davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı davası, yaşanan olay üzerinden dava tarihi itibari ile altı aydan uzun bir süre geçtiği gerekçesi ile hak düşürücü süreden reddedilmişse de; davalı erkeğin yeğeninin, davacı kadının yüzüne kezzap attığı, kadının bu olay neticesinde kör olduğu, davacı kadının tanıklarının beyanına göre bu olaydan önce erkeğin cezaevinden izinli çıktığı, kadını alarak ailesinin evine götürdüğü, bu ortamda kadının bu eyleme maruz kaldığı, bu olayı davalı erkeğin yaptırdığını öğrendikleri, ancak bunu ne zaman öğrendiklerinin belli olmadığı ayrıca davalı erkeğin bundan sonra da ''yaptığım işi yarım bırakmayacağım'' diyerek olaya ilişkin tehdidinin devam ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda hak düşürücü sürenin geçtiğinden bahsedilemez ve 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesinin kabulü koşulları oluşmuştur. O halde davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesi uyarınca açtığı boşanma davasının kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ve yetersiz gerekçe ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı reddedilen boşanma davası yönünden kadın yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının davacı kadının 4721 sayılı Kanun'un 162 nci maddesine dayalı reddedilen boşanma davası yönünden kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının boşanma davasının ferilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelemesine yer olmadığına, 3.Davacı kadın vekilinin 4721 sayılı Kanun'un 163 üncü maddesine dayalı davasının reddi kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu bölüm yönünden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/350, K. 2026/5864, T. 02.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-350-e-2026-5864-k-0f2b0df80a7e