Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/3453 E. 2026/4365 K.

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/62 E., 2025/2598 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 8. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/480 E., 2023/871 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, davanın kabulü, aleyhine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Mahkemece kimlik tespiti yapılan davacı asıl 11.03.2026 tarihli dilekçesi ile davadan feragat yetkisi bulunmayan vekilinin 14.01.2026 tarihli davadan feragat dilekçesini kabul ettiğini ve davadan feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunnun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre feragatin, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması hâlinde, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.

Buna göre temyiz incelemesi aşamasında ortaya çıkan feragat hususunda Mahkemece ek karar verilmesi gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, gönderme sebebine göre davalı erkek vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.