Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/281 E. 2026/7953 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/281
Karar No
2026/7953
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3277 E., 2025/1943 K. DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 9. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/223 E., 2022/710 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava; mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, eşlerin boşanma dava dosyasına sundukları protokol kapsamında tarafların mal rejiminin tasfiyesine dayalı bir taleplerinin bulunmadığı, sonradan bu protokol hükümlerine aykırı olarak alacak davası açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Taraflar, İzmir 11. Aile Mahkemesinin 2021/524 Esas ve 2021/578 Karar sayılı kararı ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası gereğince anlaşmalı boşanmışlardır. Boşanma dosyasına sunulan protokol; "Taraflar boşanma konusunda anlaşmışlardır. Mal paylaşımı yoktur. Yoksulluk nafakası talebi yoktur. Tazminat talebi yoktur. Bu protokol iki tarafın da rızası altında imzalanmıştır." şeklindedir. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası hükmü uyarınca taraflar arasında anlaşmalı boşanmanın gerçekleşebilmesi için boşanmanın fer'îsi niteliğindeki talepler ile ilgili taraflar arasında uzlaşma sağlanması gereklidir. Bu talepler, boşanmanın mali sonuçları ile ortak çocukların durumu olarak belirtilmiştir. Burada dikkat edilmesi gereken husus ilgili maddede geçen "boşanmanın mali sonuçları" kavramının mal rejiminin tasfiyesini kapsamayacağı, boşanmanın mali sonuçları kavramından anlaşılması gerekenin 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü, 175 inci ve 182 nci maddelerinde düzenlenen maddî, manevî tazminatlar, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası olduğudur. Bununla birlikte, anlaşmalı boşanmaya dair davada tarafların mal rejiminin tasfiyesine dair düzenleme yapmasını engelleyen yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Ancak, mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan istekler boşanmanın eki niteliğinde istekler olmadığından taraflar mal rejiminin tasfiyesi hususunda da anlaşma yapmak istiyorlarsa, mal rejiminin anlaşma yoluyla tasfiye edildiğinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıkça belirtilmesi gerekir. Somut olaya bakıldığında, söz konusu protokolde açık bir ibare olmadığı gibi "Mal paylaşımı yoktur" ibaresi; mal rejiminin tasfiye edildiği ya da mal rejimine ilişkin birbirlerinden herhangi bir talepleri olmadığı veya bu konuda haklarından açıkça feragat ettikleri anlamına gelmemektedir. Başka bir anlatımla, boşanma dosyası içeriğindeki protokol ile tarafların aralarındaki mal rejimini tasfiye ettikleri kabul edilemez. O hâlde; Mahkemece, iddia ve savunma doğrultusunda dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre davanın esasıyla ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR 1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/281, K. 2026/7953, T. 10.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-281-e-2026-7953-k-43115af94572