Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/242 E. 2026/6246 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/2361 E., 2025/2369 K. DAVA TÜRÜ : Boşanma ve Ziynet Alacağı İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/394 E., 2025/590 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından maddî ve manevî tazminat miktarları, iştirak ve yoksulluk nafakası miktarları, kişisel ilişki ile reddedilen ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davacı kadın vekilinin boşanma ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin hüküm kısmındaki (6) nolu bendi kaldırmasına ilişkin kararının sadece yoksulluk nafakasına yönelik olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2.Davacı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde; Dava, evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı boşanma davası olarak açılmış olup, davacı kadın vekili tarafından cevaba cevap dilekçesi ile ziynet alacağı talebinde bulunulmuştur. Ziynet alacağı davası, boşanmanın fer'isi niteliğinde olmayıp bağımsız bir davadır. Davacı kadının ziynet alacağı talebi yönünden usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığından ziynet alacağı talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun " ziynet alacağı davası" yönünden esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönden ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta açıklandığı üzere " ziynet alacağı davası yönünden" kadın yararına BOZULMASINA, 3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta açıklandığı üzere davacı kadın vekilinin "boşanma ve fer'ilerine" yönelik tüm temyiz itirazlarının ise reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının boşanma davasına yönelik temyiz edilen bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Adli yardımdan yararlanması sebebi ile başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.