Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/1993 E. 2026/3410 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI: 2025/145 E., 2025/202 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar, tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Taraflarca karşılıklı yapılan yargılama sonucunda tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle her iki davanın da kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca karşılıklı olarak boşanma ve fer'îler yönünden istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince yargılamanın Aile Mahkemesi sıfatıyla yapılmaması gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince ikinci kez yapılan yargılamada mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğundan bahisle her iki davanın da kabulüne karar verilmiş, bu defa hüküm sadece davalı-davacı kadın vekilince asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi ve fer'îler yönünden istinaf edilmiş, bu aşamada kadının boşanma davasında boşanma hükmü kesinleşmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf itirazı esastan reddedilmiş, bu karar taraflarca boşanma hükmü ve fer'îler yönünden temyiz edilmiştir. Dairemiz 25.02.2025 tarihli ilamı ile davacı-davalı erkeğin tam kusurlu olduğu belirlenmekle, davanın reddi gerektiği ancak boşanmanın kesinleştiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, yine kusur belirlemesine göre kadın yararına uygun miktarda maddî ve manevî tazminat verilmesi, kadına verilen yoksulluk nafakası az olduğu ve kadın yararına dava tarihinden itibaren tedbir nafakası hükmedilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla ve bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin, davacı-davalı erkeğin asıl davasının reddine, kadının davasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca kabulüne, kadın yararına dava tarihinden itibaren 5.000,00 TL tedbir ve 50.000,00 TL yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddi tazminat ve 50.000,00 TL manevi tazminat ile kadın yararına kabul edilen ve reddedilen davalar nedeniyle maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere İlk Derece Mahkemesince verilen ikinci hükmün kadının davası yönünden istinaf edilmemesi üzerine kadının davasındaki boşanma hükmü kesinleşmiştir. Buna göre İlk Derece Mahkemesince bozma sonrasında kadının boşanma davası yönünden kesinleşmekle karar verilmesine yer olmadığına yine erkeğin davası yönünden de bozmaya uyulmakla konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına ve haklılık durumuna göre yargılama gideri ve vekâlet ücretine dair karar verilmesi gerekirken erkeğin boşanma davası yönünden red hükmü verilmesi ve kadının davası yönünden kabul hükmü verilmesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2.Yukarıda açıklandığı üzere kadının boşanma davası yönünden kesinleşmiş olduğu gözetilerek yeniden hüküm kurulamayacağından ve vekâlet ücretine yönelik bir bozma da bulunmadığından buna bağlı olarak bu dava yönünden de kadın yararına yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

31.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.