Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2026/142 E. 2026/6172 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/142
Karar No
2026/6172
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2684 E., 2025/2239 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Mudanya 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2020/456 E., 2022/442 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının reddi, karşı boşanma davasının kabulü, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı- karşı davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.İlk Derece Mahkemesince, davalı- karşı davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de erkeğin bu yöne ilişkin istinaf itirazı esastan reddedilmiştir. Toplanan deliller, dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile SGK evraklarından, her iki tarafın da emekli olduğu, kadının düzenli ve sürekli gelir elde ettiği, tarafların gelirlerinin birbirine denk olduğu ve bu haliyle kadının boşanma sebebiyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesi gereğince boşanma yüzünden yoksulluğa düşme koşulları davalı- karşı davacı kadın yararına oluşmamıştır. Öyleyse davalı- karşı davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere hükmolunan yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA, 3.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı- karşı davalı erkek vekilin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2026/142, K. 2026/6172, T. 08.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2026-142-e-2026-6172-k-8718deae6d42