Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/10209 E. 2026/6028 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/10209
- Karar No
- 2026/6028
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1995 E., 2025/1812 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Körfez 1. Aile Mahkemesi SAYISI : 2025/12 E., 2025/287 K.
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadının boşanma davasının kabulü, aleyhe yoksulluk nafakası, reddedilen tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle erkeğe kusur olarak eklenen aşırı derecede kıskançlık vakıasının aleyhine istinaf başvurusu bulunmayan erkeğe kusur olarak eklenemeyeceğinin söz konusu vakıanın erkeğin kusurundan çıkartılması gerekmiş olup bu hale göre de boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
2.Toplanan deliller, dosya içeriğindeki bilgi ve belgeler ile erkeğin oyun makinesi üreticisi olduğu, aylık araştırma tarihi itibariyle 10.000,00 TL gelirinin olduğu, yargılama sırasında emekli olduğu, kadının Rusya 'da güvenlik görevlisi olarak çalıştığı 40.113 Ruble aylık gelirinin bulunduğu tarafların gelirlerinin birbirine yakın ve denk olduğu ve bu haliyle kadının boşanma sebebiyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci maddesi gereğince boşanma yüzünden yoksulluğa düşme koşulları kadın yararına oluşmamıştır. Öyleyse davacı- davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.
KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA, 2.İlk Derece Mahkemesi kararının yoksulluk nafakası yönünden erkek yararına BOZULMASINA, 3.Davalı- davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Adil'e iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.