Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2025/9376 E. 2026/4418 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/9376
Karar No
2026/4418
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2089 E., 2025/1964 K. DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 11. Aile Mahkemesi SAYISI : 2021/379 E., 2022/373 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından lehine hükmedilen tazminat miktarları, yoksulluk nafakası miktarı, tedbir ve iştirak nafakası miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, velâyet, kişisel ilişki süresi, asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, nafakaya ve tazminata hükmedilmesi ve miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-karşı davalı kadının tüm; davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kişisel ilişki düzenlemesinde çocuğun menfaatleri yanında analık ve babalık duygularının tatmini de esastır. Bu tatmin duygusu ile çocuğun yüksek yararı birlikte değerlendirilerek, çocuğun kişisel gelişimine en uygun düzenleme tercih edilmelidir. Somut olayda velayeti anneye verilen ortak çocuk 2020 doğumlu İlbey ile baba arasında düzenlenen yatısız olacak şekilde kişisel ilişki saatlerinin, çocuğun yaşı dikkate alındığında çocuğun menfaatine uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Daha uygun süreli ve yatılı olacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararının düzeltilerek onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm, davalı-karşı davacı erkek vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2.İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının asıl davada (3) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine "Velâyet kendisine verilmeyen baba ile müşterek çocuk arasında şahsi ilişki tesisi ile; tarafların her ayın ikinci ve dördüncü haftası olmak üzere Cumartesi saat 09.00'den Pazar saat 17.00'a kadar, Ramazan Bayramı'nın ikinci günü sabah saat 10.00'dan, üçüncü gün akşam saat 17.00'a kadar, Kurban Bayramı'nın ikinci günü sabah saat 10.00'dan, üçüncü gün akşam saat 17.00'a kadar, her sömestri tatilinin ikinci haftası ikinci pazartesi günü sabah saat 10.00'dan pazar günü akşam saat 17.00'a kadar, Nisan ve Kasım ayları ara tatillerinde ilk Pazar günü sabah 12.00'den Çarşamba günü saat 17.00'ye kadar, Yaz tatillerinde 1 Ağustos - 30 Ağustos günleri arası sabah saat 10.00'da teslim alınmak ve teslim günü saat 17.00'da teslim edilmek üzere müşterek çocuğun anneden alınarak babaya verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle temyiz konu kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ... yükletilmesine,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ... geri verilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/9376, K. 2026/4418, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2025-9376-e-2026-4418-k-a8cd5c4ff3ad