Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2024/323 E. 2024/8072 K. – Boşanma

Konu: Boşanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/323
Karar No
2024/8072
Karar Tarihi
Konu
Boşanma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1274 E., 2023/2440 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 7. Aile Mahkemesi SAYISI : 2020/1602 E., 2022/221 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak bu yönlerden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, çocuk için aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; boşanmak istemediğini, isnat edilen kusurları kabul etmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadını istemediğini söyleyip kadına ait fotoğrafları yırttığı, eve çamurlu ayakkabılarla girdiği sabit olmasına ve kadının söz konusu olaylara vakıa olarak dayanmasına rağmen bu vakıalardan ötürü erkeğe kusur yüklenmemesinin hatalı olduğu, erkeğin kadın aleyhine herhangi bir vakıa ve delil ileri sürmediği, gerçekleşen olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle kadının kusura ve davanın reddine yönelik istinaf talebinin kabulüne, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, çocuk için aylık 350,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren aylık 600,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, karar tarihinden itibaren aylık 750,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın lehine 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı karar ilamının tebliğinin usulsüzlüğü nedeniyle süresinde kabul edilen dilekçe ile davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kabulünün hatalı olduğunu, boşanma davası açtıklarını, açılan boşanma dosyası ile eldeki dosyanın birleştirilerek yargılama yapılması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; davalı erkeğin kusurlu olup olmadığı, davanın kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, nafakalar ve manevi tazminat noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanunu’un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2024/323, K. 2024/8072, T. 31.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2024-323-e-2024-8072-k-f4f2fa2f7f83