Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/9938 E. 2024/6542 K. – Boşanma

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2031 E., 2023/1983 K. KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ: Kayseri 9. Aile Mahkemesi SAYISI : 2022/108 E., 2023/659 K. Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1.Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verilmesini dava ve talep etmiştir. 2.Davacı erkek vekili çekişmeli dava dilekçesinde özetle; kadının üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğini, çocuk Asude'ye kadının fiziksel ve sözlü şiddet uyguladığını, kadının sürekli sosyal medyada olduğunu, erkeğe beddua ettiğini iddia ederek davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir. II. CEVAP Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; erkeğin kendisine fiziksel şiddet uyguladığını, sosyal medyada erkeğin gezdiğini, erkeğin ilgisiz olduğunu belirterek boşanmayı kabul ettiğini, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmeisne, çocuklar ve kadın yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir, iştirak ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi'nde açılan davanın tarihinin 09.02.2022 olduğu, taraflar arasında yaşanan 28.02.2022 tarihli olay ile tarafların dava tarihinden sonra bir arada yaşamaya devam ettiklerinin sabit olduğu, tarafların birlikte yaşamaya devam ederek birbirlerini affettiklerinin yahut en azından hoş gördükleri gerekçesi ile davanın reddine, kadın ve çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1.Davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; davanın reddi, taraflar arasında af veya hoşgörü kapsamında değerlendirilecek bir hususun mevcut olmadığı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. 2.Davalı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur tespiti, velâyet, tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir aykırılığın bulunmadığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre taraf vekillerinin istinaf itirazlarının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; davanın reddi, taraflar arasında af veya hoşgörü kapsamında değerlendirilecek bir hususun mevcut olmadığı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur. 2.Davalı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur tespiti, velâyet, tedbir nafakası, iştirak nafakası, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davanın kabulü koşullarının oluşup oluşmadığı ve fer'î talepler noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2 inci, 4 üncü, 6 ıncı maddeleri. 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Boçlar Kanunu'nun 50 ve 51 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.