Yargıtay · 2. Hukuk Dairesi

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2022/9718 E. 2023/411 K. – Kadın Tarafından

Konu: Kadın Tarafından Açılan Boşanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/9718
Karar No
2023/411
Karar Tarihi
Konu
Kadın Tarafından Açılan Boşanma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1052 E., 2022/1065 K. DAVA TARİHİ : 17.07.2018 KARAR : Kısmen kabul ile yeniden esas hakkında karar verilmesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi SAYISI : 2018/390 E., 2022/210 K. Taraflar arasındaki kadın tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına ve ortak çocuk yararına nafaka ile kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı süresinde cevap dilekçesi sunmamıştır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuk yararına tedbir nafakası, kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı erkek vekili, davanın reddine karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan boşanma davasının yargılaması sürerken tarafların anlaşmalı olarak boşandıkları ve boşanma hükmünün 24.11.2022 tarihinde kesinleştiği hususunun Bölge Adliye Mahkemesince 16.12.2022 tarihinde Uyap üzerinden bildirildiği, bu durumda boşanma davasının konusuz kalıp kalmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi, 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi 3. Değerlendirme Yapılan incelemede, davacı kadının temyiz talebinden sonra, temyiz inceleme aşamasında tarafların Akçaabat 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2022/413 Esas, 2022/404 Karar sayılı dosyasında anlaşmalı olarak boşandıkları, kararın kesinleştiği ve nüfus kaydına boşanmanın tescil edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle temyize konu eldeki davanın konusuz kaldığı sabittir. Mahkemece bu konuda bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 2. Bozma sebebine göre temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2022/9718, K. 2023/411, T. 24.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-hukuk-dairesi-2022-9718-e-2023-411-k-5c4a63d2fe80