Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/6911 E. 2026/11662 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2026/6911
Karar No
2026/11662
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3736 E., 2019/2523 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, etkin pişmanlığının samimiyetinin ikrarının cezaya etki edecek taleplerinin dikkate alınmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, en ağır haliyle ceza hükmü kurulduğuna, ilk derece mahkemesinin yeterli inceleme yapmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın tekerrüre esas alınan Erzurum 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2014 tarihli ve 2014/4 Esas, 2014/340 Karar sayılı ilâmına konu suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle, bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, uyarlama yargılaması yapılmış ise sonucuna göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağınnın tartışılmaması infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında şikâyetçiye yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyete dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Pasinler Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2026/6911, K. 2026/11662, T. 16.06.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2026-6911-e-2026-11662-k-ac55055e57bd