Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2026/17 E. 2026/10837 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/111 E., 2021/1776 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 24.09.2021 tarihli ve 2020/111 Esas, 2021/1776 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek karar temyiz edilirken herhangi bir gerekçe gösterilmediğinden ve Dairemizin 10.09.2025 tarihli gönderme kararı akabinde 10.11.2025 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen hükme yönelik olarak sanık temyiz isteminde bulunmuş ise de, temyiz dilekçesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 295. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 20.11.2025 tarihinde verildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Akyurt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.