Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2025/15918 E. 2026/8135 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2025/15918
Karar No
2026/8135
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/330 E., 2021/886 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER: Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddiTemyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

I. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 23.03.2021 tarihli ve 2021/330 Esas, 2021/886 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair karara yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık müdafiinin temyiz isteminin "alt sınırdan uzaklaşmayı gerekli kılan bir durumun bulunmadığına, sanığın olay günü alkollü olması nedeniyle hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine, suç kastının bulunmadığına ve beraat kararının verilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında, hırsızlık suçundan verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usûl ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2025/15918, K. 2026/8135, T. 04.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2025-15918-e-2026-8135-k-74e9e50dac5d