Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/9724 E. 2025/496 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/33 E., 2022/505 K. SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşürülmesi Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Bozma ilâmından sonra uzlaştırma bürosuna gönderilen dosyada, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı 10.06.2020 tarihinden uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 15.06.2020 tarihine kadar 5271 sayılı Kanun'un 253/21 ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34. maddeleri uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, inceleme dışı haklarında atılı suçlardan beraat kararı verilen şahıslarla birlikte gece vakti araç ile geldikleri katılanlara ait iş yeri önünde yüksek sesle müzik dinleyip araç ile patinaj yapmak suretiyle katılanları rahatsız ettikleri, ardından katılanlar tarafından uyarılmaları üzerine tartışma yaşandığı ve sanığın katılan ...'e yönelik "akıllı olacaksın langır lungur etmeyeceksin buralar bizden sorulur" gibi sözler sarfederek katılanı sair tehdit kapsamında tehdit ettiği ve araçla uzaklaştıkları esnada sanığın kullandığı araçla iş yeri duvarına çarpmak suretiyle zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 123/1, 106/1-2. cümle ve 151/1. maddelerindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit ve mala zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 19.09.2013 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, inceleme konusu 09.06.2022 tarihli ikinci mahkûmiyet kararına kadar geçtiği gözetilmeden, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz istekleri bu yönden yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.