Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/89 E. 2025/17617 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/89
- Karar No
- 2025/17617
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/164 E., 2023/805 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmalarında mağdurun müdürü olduğu otelde çalıştığını ve ücretinin ödenmediğini, alacağını almak için otelde bulunan tv, beşik ve yaprak toplama makinelerini aldığını beyan ettiği, mağdur ...'un da aşamalarda sanığın alacağını doğruladığının anlaşılması karşısında, suça konu eşyaların değeri de tespit edildikten sonra sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 144/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, 2. Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan ilâmındaki mahkûmiyetin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilâm sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 08.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.