Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/8216 E. 2025/9259 K. – Konut Dokunulmazl

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/127 E. 2016/390 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/949 E., 2015/261 K. sayılı kararıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeksizin 29.04.2015 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içinde işlemiş olduğu bir suç sebebiyle İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan ihbar üzerine açıklanması geri bırakılan hükmün 07.06.2016 tarihinde açıklandığı ve sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle dosyanın Yargıtaya gönderildiği anlaşılmakla birlikte, UYAP'tan yapılan sorgulamada sanığın denetim süresi içinde işlemiş olduğu başka bir suç nedeniyle Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan ihbar üzerine bu kez İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2021 tarihli ve 2021/371 E., 2021/468 K. sayılı kararıyla İstanbul Anadolu 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2015 tarihli ve 2014/949 E., 2015/261 K. sayılı açıklanması geri bırakılan hükmünün mükerrer olarak açıklanmasına karar verildiği, bu kararın da istinaf edilmeksizin 08.09.2021 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; mükerrer yargılamaya yol açacak şekilde açıklanan ve istinaf edilmeksizin kesinleşen hükme ilişkin mevcut hukuka aykırılığın giderilebilmesi için Adalet Bakanlığınca 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği belirlenerek 07.06.2016 tarihli hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü Sanığın birden fazla kişiyle gündüz vakti şikâyetçiye ait konuta girmesi şeklindeki eylemlerine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddeleri gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının 07.06.2016 günlü mahkumiyet kararından inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye değişik gerekçeyle uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.