Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/764 E. 2026/7109 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/764
Karar No
2026/7109
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3127 E., 2023/2968 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, şüphe olduğu ve delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine yönelik olduğu tespit edilerek yapılan incelemede; Sanığın annesinin beyanlarında kendi adına kayıtlı olan ve suçta kullanıldığı anlaşılan aracın öz oğlu olan sanık tarafından zaman zaman kendisinden habersiz olarak kullanıldığını söylemesi, tanık ...'nın suç tarihinde suça konu aracın başında bir kişi olduğunu, bu kişinin cep telefonu ışığı ile inşaatın içine girdiğini ve bir süre inşaat çevresinde dolandığını söylemesi, sanığın ise beyanında olay günü inşaat çevresinde elinde cep telefon ışığı ile dolaştığını söylemesi, bu şekilde tanık beyanları ve sanığın savunmaları itibarıyla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu kabul edildiğinden, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/764, K. 2026/7109, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-764-e-2026-7109-k-a48dc042b291