Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/7371 E. 2025/3676 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/7371
Karar No
2025/3676
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/303 E., 2023/547 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosyanın içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin, 09.02.2022 tarihli ve 2020/26730 Esas, 2022/2022 Karar sayılı bozma ilâmının 2 No.lu kabule göre kısmında "sanık hakkında tekerrüre esas alınan Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.05.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/329 Karar sayılı ilamına konu TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle anılan ilamla ilgili uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verildiği ve Mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği hâlde kabule göre bozmanın gereği yerine getirilmemiş ise de; UYAP'tan yapılan sorgulamada anılan ilâmla ilgili uzlaşmanın gerçekleşmediği de gözetilerek bu ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken, temyize konu suçun işlendiği 12.09.2015 tarihinden sonra (13.12.2016 tarihinde) kesinleştiği anlaşılan Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli ve 2016/343 Esas, 2016/418 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. No.lu bölümün çıkarılmasına ve yerine ''... Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.05.2015 tarihli ve 2015/5 Esas, 2015/329 Karar sayılı ilâmın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Osmaniye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2016 tarihli ve 2016/343 Esas, 2016/418 Karar sayılı ilamı uyarınca verilen 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/7371, K. 2025/3676, T. 26.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-7371-e-2025-3676-k-20b91b7406ab