Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4660 E. 2026/7185 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1446 E., 2023/3215 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Bölge Adliye Mahkemesi kararında, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek cezalar ağırlaştırıldığından, Tebliğnamedeki konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden temyiz isteminin reddi gerektiğine dair görüşe iştirak edilmemiştir. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz nedenlerinin lehe olan hususların incelenmesine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, sanığın suç işleme kastı olmadığına, sanığın soruşturma aşamasında pişmanlık göstererek serbest iradesiyle çantasındaki hırsızlığa konu eşyaları kolluk görevlilerine teslim ederek müştekinin zararını aynen geri vermek suretiyle tamamen giderdiğine ve bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın ikinci kez mükerrirliğine karar verilmesinin hatalı olduğuna, ceza verilmesi hâlinde ise birinci kez mükerrirliğine karar verilebileceğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararları hukuka uygun bulunduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye kısmen uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Düzce 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin de Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.