Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4629 E. 2026/7431 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/4629
Karar No
2026/7431
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/736 E., 2023/1380 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Sanık üzerine atılı suçu ikrar ederek çok pişman olduğunu beyan etmiş ise de sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair herhangi bir somut delil bulunmadığına, delil olmamasına rağmen sadece sanığın ikrarına dayanılarak ceza verilmesinin şüpheden sanık yararlanır ilkesine uygun olmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanığın suçu işlediği kabul edilse bile hırsızlık suçunun konusunun maddi değerinin azlığının ve zararın giderilmiş olmasının dikkate alınmadığına, sanık hakkında fazla ceza verildiğine, kararın bozulmasına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesine '', sanık ... müdafiinin temyiz isteminin; ''Mâhkûmiyet hükmünün kurulabilmesi için her türlü kuşku ve şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin elde edilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü kuşkudan arındırılmış kesin ve inandırıcı deliller olmadığından beraati yerine mahkûmiyetine hükmedildiğine, sanığın savunmasının aksini kanıtlayacak yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın bozulmasına '' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/4629, K. 2026/7431, T. 27.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-4629-e-2026-7431-k-a055de244acb