Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/3590 E. 2024/19826 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/3770 E., 2024/99 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2022/60 Esas, 2022/257 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.06.2023 tarihli ve 2022/2213 Esas, 2023/1676 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği ve sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması şartları oluşmamasına rağmen uygulanmak suretiyle eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğu nedenleriyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı, tarafların temyiz hakkının elinden alınmaması bakımından; hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından giderilmesi halinde ilk derece mahkemesince verilen 5 yıldan az hapis cezasının Bölge Adliye Mahkemesi'nce artırılması nedeniyle hükmün 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesi uyarınca temyizi kabil olacağı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 20.06.2023 tarihli ve 2022/2213 Esas, 2023/1676 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ve 2023/853 Esas, 2023/995 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.