Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/2513 E. 2026/7120 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/2513
Karar No
2026/7120
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2462 E., 2023/2964 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

I. Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar ve müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin değerlendirilmediğine ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine"; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin, "sanığın atılı suçu işlemediğine, savunma hakkının ihlal edildiğine, mağdurun şikâyetçi olmadığına ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıklar hakkında verilen kararlarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Sivrihisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/2513, K. 2026/7120, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-2513-e-2026-7120-k-59cb4be697b2