Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1909 E. 2025/4640 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1909
Karar No
2025/4640
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3166 E., 2023/2328 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek incelemede; İlk derece mahkemesinin talebi ile baro tarafından atanan sanıklar müdafilerinin duruşmalara katıldıkları, yapılan yargılama sonucu, mahkemesince sanıkların mahkûmiyetine dair kurulan hükümlerin müdafiiler tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar hakkında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, fakat sanıklar müdafileri tarafından aşamalarda dosyaya vekaletname veya yetki belgesi sunulmadığı, dolayısıyla lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla, Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/1909, K. 2025/4640, T. 17.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-1909-e-2025-4640-k-e8f62ad814df