Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16789 E. 2025/2733 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/16789
Karar No
2025/2733
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2015/222 E., 2016/379 K. SUÇLAR: Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER: Sanık müdafii, suçtan zarar gören vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, ret, düşme Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği sanığın kamu malına zarar verme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ve duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükümleri temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik ... vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde; İçişleri Bakanlığının suçtan doğrudan zarar görmediği, bu sebeple sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etme yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, ... vekilinin anılan suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298/1. maddesi gereğince Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, 2- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile suçtan zarar gören ... vekilinin görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik ise sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığının duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmü temyiz ederek katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2. madde ve fıkrası uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanığın olay tarihinde emniyet aracına davet edilmesi üzerine şikâyetçiler ... ve ...’a hakaret edip, araca binmemek için direnip, araca bindirildiğinde de sol arka camına tekme atmak suretiyle zarar vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 265/1, 43/2, 125/1, 3-a, 4 ve 152/1-a maddelerinde belirtilen görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, 09.06.2016 olan mahkûmiyet tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye kısmen uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/16789, K. 2025/2733, T. 17.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-16789-e-2025-2733-k-2e470681448d