Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/16626 E. 2026/10090 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/96 E., 2022/469 K. HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e karşı hırsızlık suçundan 15.10.2014 tarihinde kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 10.12.2018 tarihli ve 2018/2346 Esas, 2018/17898 Karar sayılı ilâmı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği anlaşıldığından, kesinleşen hükümler yönünden yeniden kurulan ikinci hükümlerin, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek; sanık ... hakkında katılan ...'a karşı, sanık ... hakkında tüm katılanlara karşı kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde;

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e karşı hırsızlık suçundan bozma öncesi 15.10.2014 tarihinde kurulan hükümlerde sonuç cezaların 3 yıl hapis cezası olduğu, bozma sonrası kurulan hükümlerde de cezaların 3 yıl hapis olarak tayin edildiği, sanığın kazanılmış hakkını ihlal eden, aleyhine bir hüküm kurulmamış olmasına rağmen hüküm fıkralarında 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin verilen kararların, mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir. Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.