Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/15625 E. 2024/19243 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi KARAR TARİHİ : 18.05.2011 EK KARAR TARİHİ : 19.12.2019 SAYISI : 2008/1223 E., 2011/509 K. ŞİKÂYETÇİLER : ..., ... HÜKÜMLÜ : ... SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret, kamu malına zarar verme HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2019 tarihli ve 2008/1223 Esas, 2011/509 Karar sayılı ek kararının, hükümlü tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmedilen Eyüp (Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2011 tarihli ve 2008/1223 Esas, 2011/509 Karar sayılı mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 01.10.2015 tarihli ve 2015/13872 Esas, 2015/4589 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesinin anılan kararının onanmasından sonra 24.10.2019 tarihinde Resmî Gazate'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten yararlanmak isteyen hükümlünün verdiği 16.12.2019 tarihli dilekçesi üzerine mahkemece 19.12.2019 tarihli ek kararla "...7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286'ncı maddesine eklenen 3. fıkrada sayılan suçlar nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin kararlarının temyiz edilebilir olduğu, 7188 sayılı Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içinde talep edilmek koşuluyla bu suçlarla ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında da uygulanacağı anlaşılmış ise de; hükümlünün mahkum olduğu suçların bu suçlardan olmaması ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiş olması nedenleri ile yasa hükümler hükümlü lehine sonuçlar doğurmadığından ve yasal şartları oluşmadığından" bahisle hükümlünün temyiz isteminin reddine karar verildiği ve Mahkemenin 19.12.2019 tarihli anılan ek kararının hükümlü tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; mahkemece verilen bu kararın temyizinin mümkün olmadığı, başvurulabilecek yasa yolunun ise 5275 sayılı Kanun'un 101/3. maddesi uyarınca itiraz yasa yolu olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, 18.05.2011 tarihli kararın kesinleşmesinden sonra hükümlü hakkında verilen 19.12.2019 tarihli ek karara yönelik hükümlünün verdiği 24.12.2019 tarihli dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Tebliğname'ye aykırı olarak mahalline İADESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.