Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/15170 E. 2025/10981 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/15170
- Karar No
- 2025/10981
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/105 E., 2016/399 K. SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma
Kurulan hükümlerin, karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz istemine dair yapılan incelemede; Sanığın, başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu .... E Tipi Kpalı Ceza İnfaz Kurumunda yatağı yakmaya başlaması üzerine olay yerine gelen infaz koruma memuru ...'in koğuşa girmesi akabinde adı geçen şikâyetçiyi, "Eşyaları alamazsın, buradan ölür çıkar" diyerek tehdit edip tokat atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralaması ve şikâyetçi İnfaz Koruma memurları ..., ..., ..., ..., ..., ...'ya yönelik olarak " Burada bulunan bütün memurların da amına koyayım" diyerek hakaret etmesi şeklindeki eylemlerine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 125/3-a, 43; 265/1.maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının 28.06.2016 olan mahkûmiyet karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, II. Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik sanık ile suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan ...’nın duruşmadan haberdar edilmediği ve hükmün yokluğunda verildiği, Dairemizin 27.03.2024 tarihli gönderme kararı akabinde ... vekilinin sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünü 07.10.2024 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, temyiz isteminin süresinde olduğu ve anılan suçtan zarar gören ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ile suçtan zarar gören ... vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.