Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/1423 E. 2024/20259 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/1423
Karar No
2024/20259
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1807 E., 2023/1966 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ret Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 28.11.2023 tarihli ve 2022/1807 Esas, 2023/1966 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 06.12.2023 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğine göre; temyiz isteminin hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan temyiz incelemesinde: I. Sanık Hakkında Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden: Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden: Yokluğunda verilen 28.11.2023 tarihli kararın sanığın atandığından haberdar olduğu müdafiine usulüne uygun olarak 09.12.2023 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafiinin kararı temyiz etmediği; ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilip 05.12.2023 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 06.12.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı, istinaf ilâmında 5271 sayılı Kanun'un 294 ve 295. maddelerine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair ihtarın bulunduğu, buna rağmen yasal süresi içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/1423, K. 2024/20259, T. 17.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-1423-e-2024-20259-k-8362a9552f34