Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/13306 E. 2024/20606 K.

Konu: Karşılıksız Yararlanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2024/13306
Karar No
2024/20606
Karar Tarihi
Konu
Karşılıksız Yararlanma

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1816 E., 2024/1729 K. SUÇ : Karşılıksız Yararlanma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2022 tarihli ve 2020/103 E., 2022/74 K. sayılı dosyasında verilen hükme yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarih ve 2022/1653 E., 2023/1214 sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan beraat hükmünün "kaçak su kullanıldığı iddia edilen Yeşilova Mahallesi Fatma Hatun Sokak Andırın adresinde bulunan ev ve meyve bahçesinin suç tarihi ve öncesinde; sürekli veya zaman zaman kullanılıp kullanılmadığı yada kimin tarafından kullanıldığının, evin bahçesinin bakımının kim tarafından yapıldığının tespitinin kolluk marifetiyle yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken bu husus araştırılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulduğu" sebebiyle bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği anlaşılmakla, buna göre Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarih ve 2022/1653 E., 2023/1214 K. sayılı kararı ile bozma üzerine Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2024 tarihli ve 2023/292 Esas, 2024/166 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2024/13306, K. 2024/20606, T. 19.12.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2024-13306-e-2024-20606-k-483decfe83a7