Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9630 E. 2024/2096 K. – Mala Zarar Verme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : SAYISI : 2022/9 E., 2022/429 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında Nazilli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2022/9 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan verilen düşme kararının temyiz edilmeden kesinleştiği; 01.07.2022 tarihli ek kararla ise, sanık müdafiinin müsadere kararının kaldırılmasına ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. ve 55. maddelerinde düzenlenen müsadere bir güvenlik tedbiri olup, müsadere kararları yönünden kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna başvurabileceği ancak bağımsız olarak verilen müsadere kararlarında ise karar tarihine göre ikili bir ayırım yapmanın gerektiği; 1. Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden yani 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 tarihli ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016 tarihinden önce bağımsız olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır. 2. 20.07.2016 tarihi ve sonrasında bağımsız olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabi olacaktır. Açıklanan nedenlerle; 5271 sayılı Kanun'un 256/1. ve 258. maddeleri uyarınca verilen 01.07.2022 tarihli bağımsız olarak verilen ek kararın aynı Kanun'un 258/1. maddesine göre temyiz kanun yoluna değil, istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; aynı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, hükümlü müdafiinin dilekçesi istinaf dilekçesi niteliğinde kabul edilerek, aynı maddenin 2. fıkrasına göre istemi incelemeye yetkili ve görevli merciye iletilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.