Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9161 E. 2025/1226 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1383 E., 2015/1511 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, ret, onama Sanık ... Kılıç hakkında mala zarar verme suçundan kurulan miktar bakımından kesin nitelikteki hükme yönelik temyiz istemi üzerine Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.01.2016 tarihli ek kararıyla red kararı verilerek kesinleştiği, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itiraz üzerine Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 09.02.2016 tarihli 2016/170 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği ve hükmün kesinleştiği, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan miktar bakımından kesin nitelikteki hükme yönelik temyizi üzerine Aksaray 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ek kararıyla red kararı verilerek kesinleştiği anlaşılmakla temyizin kapsamının sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne, sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara ve bu suçlardan verilen mahkûmiyet hükümlerine, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ...'ın, yüzüne karşı verilen hükmü yasal süresinde temyiz etmemiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263/1. maddesinde belirtildiği üzere "Sanığa tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceği" şeklindeki yasa yolu bildiriminde de bulunulmadığı anlaşılmakla sanığın 18.01.2016 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabulü ile temyiz isteminin reddine dair 25.02.2016 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan inceleme neticesinde; I. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II. Sanık ... Hakkında Hırsızlık Ve Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından, Sanık ... Hakkında Hırsızlık Suçundan, Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Hırsızlık Ve Konut dokunulmazlığının İhlâli Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden; Sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.