Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/8543 E. 2024/21165 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 25.09.2019 SAYISI : 2014/130 E., 2014/226 K. SUÇTAN ZARAR GÖREN: Adalet Bakanlığı ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ..., ..., ... SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kamu malına zarar verme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, ret I- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde Başka suçtan Marmara 6 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, kararın yüzüne karşı verildiği, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceği belirtilmediği anlaşılmış ise de; sanığın 13.03.2017, 02.05.2018 tarihli dilekçeler ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını, uzlaşma yasasından faydalanmayı talep ettiği, sanığın ilk olarak 13.03.2017 tarihli dilekçe ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan sanığın, kararı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 24.09.2019 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan sanığın bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddiyle temyizin süreden reddine ilişkin 25.09.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, II- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme, hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından açılan davalar bakımından; bu suçlardan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III- Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde Her ne kadar suçtan zarar gören kurum vekilinin temyiz dilekçesinde havale tarihi 03.11.2021 olarak belirtilmişse de UYAP sisteminden yapılan kontrolde evrakın oluşturulma tarihi ve havale tarihi 01.11.2021 olduğunun anlaşılması karşısında temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede Katılan sıfatını alabilecek surette kamu malına zarar verme suçundan zarar görmüş bulunan Adalet Bakanlığının duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ederek davaya katılma iradesini açıkça ortaya koyduğu anlaşılmakla anılan kurumun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/2. madde ve fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Silivri 6 Nolu Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda F-3 üst müşahede koğuşunda kalmakta olan sanığın koğuş camını ve lavabo fayanslarını kırmak suretiyle zarar vermesi şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan 20.06.2014 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.