Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6590 E. 2023/9214 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/6590
- Karar No
- 2023/9214
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2483 E., 2020/2589 K. SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkumiyet, istinaf başvurusunun esastan reddi TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, suça sürüklenen çocuk müdafii TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2019/2483 Esas, 2020/2589 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafi ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, hırsızlık suçlarından verilen hükümlere ilişkin olarak yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafi ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme ilişkin olarak yapılan incelemede ise; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.09.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.12.2020 tarihli ve 2019/2483 Esas, 2020/2589 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.