Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6143 E. 2024/14434 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6143
Karar No
2024/14434
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/27 E., 2021/496 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Şikayetçinin bozma öncesi vermiş olduğu beyanda suça konu eşyaların kendisine kolluk tarafından suç tarihinden yaklaşık 3 ay sonra teslim edildiğini belirttiği ancak sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi ve kolluğa rızaen eşyaları teslim ettiğine dair dosya içinde bir belgenin bulunmaması karşısında; hırsızlık suçunda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesi uygulanamayacağından Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre sanığın mala zarar verme suçuna ilişkin oluşan zararı karşılamadığı anlaşıldığından 5237 sayılı Kanun'un 168/2.maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2008 tarihli ve 2007/228 Esas, 2008/163 Karar sayılı ilâmında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, en ağır cezaya ilişkin hükümlülük olan hırsızlık suçundan 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hükmedilen 1 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2008 tarihli ve 2007/228 Esas, 2008/163 Karar sayılı ilâmındaki hırsızlık suçundan verilmiş 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2008 tarihli ve 2007/228 Esas, 2008/163 Karar sayılı ilamına konu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 1 yıl hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6143, K. 2024/14434, T. 09.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6143-e-2024-14434-k-2cfaaa00055a