Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6069 E. 2024/10191 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli kararı ile sanığın üzerine atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından beraat kararları verildiği, O yer Cumhuriyet savcısının 03.05.2016 tarihli dilekçesi ile hükümleri bütün halinde temyiz ettiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.04.2021 tarihli tebliğnamesi ile yalnızca hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebine ilişkin görüş bildirildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.07.2022 tarihli ilamında da başlıkta suç adı olarak yalnızca hırsızlık suçu yazılarak hükmün onanmasına karar verildiği, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebine ilişkin herhangi bir karar verilmediği, bu durumun fark edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.10.2022 tarihinde yeniden tebliğname düzenlenerek sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebine ilişkin görüş bildirildiği belirlenerek yapılan incelemede, Sanığın üzerine atılı suçlardan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1 ve 151/1. maddelerinde tanımlanan konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının 01.01.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.