Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6015 E. 2024/16095 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6015
Karar No
2024/16095
Karar Tarihi

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/558 E., 2021/869 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER: Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiği kabul edilmesine rağmen 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adlî sicil kaydına göre Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 tarihli ve 2005/319 Esas, 2007/19 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/138 Esas, 2011/580 Karar sayılı ilâmı ile Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2007/1082 Esas, 2011/946 Karar sayılı ilâmlarının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından "Eskişehir 1.Sulh ceza mahkemesinin 2011/138 esas 2011/580 karar sayılı ilamı ile Eskişehir 2 Sulh ceza mahkemesi 2007/1082 esas 2011/946 karar sayılı ilamların da hükmünün tekerrüre esas alınmasına" ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 tarihli ve 2005/319 Esas, 2007/19 Karar sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 22.12.2011 tarihli ve 2007/1082 Esas, 2011/946 Karar sayılı ilâmına konu 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen 10 ay hapis cezası ile Eskişehir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 30.06.2011 tarihli ve 2011/138 Esas, 2011/580 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 234/3. Maddesi uyarınca verilen 5 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6015, K. 2024/16095, T. 31.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6015-e-2024-16095-k-3ccc586232d3