Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6012 E. 2025/1249 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/447 E., 2021/207 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içerisindeki, CD inceleme tutanağına ve sanık beyanına göre sanığın kar maskesi ile yüzünü gizleyerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f-h bendinde düzenlenen "tanınmamak için tedbir alarak hırsızlık" suçunu oluşturduğu hâlde, 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması sonuç cezaya etkili olmadığından, bozma öncesi sadece sanık tarafından temyiz edilen 13.05.2016 tarihli kararda iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümde dosya içeriğine uygun olarak TCK'nın 119/1-b-c fıkralarında belirtilen nitelikli hallerin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden tayini yerine yazılı şekilde alt sınırdan tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli, 2015/252 Esas, 2015/521 Karar sayılı ve 16.12.2015 tarihinde kesinleşen ve hırsızlık suçuna dair 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinden hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2014/614 Esas, 2015/534 Karar sayılı, suç delillerini gizleme veya yok etme suçundan verilen erteli 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkralarından “ Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/614 Esas 2015/534 Karar sayılı 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamının, sanık bakımından tekerrüre esas alınarak mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/7.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' şeklindeki bölümlerin çıkartılarak yerlerine, " Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli, 2015/252 Esas, 2015/521 Karar sayılı ve 16.12.2015 tarihinde kesinleşen hırsızlık suçuna dair 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinden hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2014/614 Esas, 2015/534 Karar sayılı, suç delillerini gizleme veya yok etme suçundan verilen erteli 6 ay hapis cezasına ilişkin ilâmına göre belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.