Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5512 E. 2025/15991 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/5512
Karar No
2025/15991
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/548 E., 2021/1775 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

I. Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen 23.06.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.06.2021 tarihli ve 2020/548 Esas, 2021/1775 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 23.06.2021 tarihli ve 2020/548 Esas, 2021/1775 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair Tebliğname'ye uygun olarak EK KARARIN ONANMASINA, II.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, suç tarihinde cezaevinde olduğuna ve somut delil olmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir Ancak; Sanığın dosyada belirtilen suç tarihinde cezaevinde olduğunu beyan ettiği, UYAP'tan yapılan incelemeye göre sanığın 15.03.2018 tarihinden sonra Tarsus 2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğunun anlaşılması karşısında; katılanın beyanına göre komşusu olan ..'nın 17.03.2018 tarihinde kendisine haber vermesi sonrasında ikametinde hırsızlık olduğunu belirtmesi üzerine hırsızlık olayının farkına vardığı, suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından katılanın komşusunun tanık olarak ifadesine başvurularak suç tarihi belirlendikten sonra kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği hükmün Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/5512, K. 2025/15991, T. 22.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-5512-e-2025-15991-k-2da010e1446d