Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5485 E. 2024/15179 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/294 E, 2021/550 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 19.04.2021 tarihli ve 2021/4690 Esas, 2021/7291 Karar sayılı ilâmı ile hükmün, ''28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması'' gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde müdafi atanmasına rağmen 17.06.2021 tarihli celsede duruşmada hazır edilen sanığın aynı Kanun'un 147. maddesindeki hakları hatırlatılmadan ve savunması alınmadan, bu şekilde yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1, 289/1-e, 147, 191. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, ve 143/1. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken, 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası yerine 5 yıl 7 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.