Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/5380 E. 2025/1615 K. – Hırsızlık

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/148 E., 2021/238 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Sanıkların, şikayetçinin aracının kapılarını zorlayıp içine girerek araç içerisindeki 42 çift ayakkabıyı çalması şeklide gerçekleşen eylemde; 25.06.2015 tarihinde kolluk tarafından tutulan tutanağa göre, yakalanan sanık ...'in ayakkabıları nereden çaldıklarını söylemesi üzerine soruşturma aşamasında şikayetçiye ulaşılarak iade sağlanması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini; 2. Kabule göre de; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/4870 Esas, 2021/848 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilen 08.03.2016 tarihli kararda sanıklar hakkında hırsızlık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı verilen 4 yıl 2 ay hapis cezasının, 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine sanıkların 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.