Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4790 E. 2024/13604 K. – İş Yeri Dokunulm
Konu: İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4790
- Karar No
- 2024/13604
- Karar Tarihi
- Konu
- İş Yeri Dokunulmazlığının İhlâli
MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2022/93 E., 2022/71 K. SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmeden önceki 22.10.2013 tarihli ilk hükümde 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek, hapis cezasının ertelendiği, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 20.06.2016 tarihli ve 2016/532 Esas, 2016/758 Karar sayılı bozma ilâmından sonra iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmeksizin, hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediğinden bahisle hükmün açıklandığı, her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle hapis cezasının ertelenmesine yasal olanak bulunmasa da; 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince ''Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz.'' şeklindeki düzenleme uyarınca kazanılmış hakkın sonuç ceza miktarı yönünden oluşacağı, ancak somut olayda olduğu gibi bozmadan önce verilen ve sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından suça sürüklenen çocuk lehine temyiz edilen 22.10.2013 tarihli kararda 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilerek, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi nedeniyle, erteleme yönünden kazanılmış hakkın oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 1 ay 10 hapis cezasının, suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek ertelenmesine, takdiren 1 yıl 1 ay 10 gün denetim süresi belirlenmesine ” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.