Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/4362 E. 2025/2081 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/807 E., 2022/188 K. SUÇLAR : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada sanıkların işledikleri hırsızlık suçundan neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırıldıkları ve anılan hükmün yalnızca sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiği, bozma sonrası sanıklar hakkında tayin olunan cezaların 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, 2-Sanıklar hakkında verilen hükümlerde; 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak hâlinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oranda sorumlu tutulmaları gerekirken hangi yargılama giderlerinin ne surette alınacağı belirtilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 3- Önceki hükümler yalnızca sanıklar müdafii tarafından temyiz edildiğinden bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanıklardan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, sanıkların 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısımların hükümlerden çıkartılarak ayrı ayrı ''1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezanın 6 ay hapis cezası üzerinden infazına'' ibarelerinin eklenmesi ve yargılama giderine ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak "Bozma öncesi ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin payları oranında sanıklardan tahsiline, bozma kararı sonrası yapılan yargılama giderlerinin ise aleyhe temyiz istemi bulunmaması sebebiyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasına" suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.