Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3820 E. 2024/8821 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ :Hırsızlık HÜKÜM :Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma Sanığın 07.02.2022 günlü eski hâle getirme ve temyiz talebini 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca inceleme yetkisi, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan bu konuda mahkemece verilen 16.03.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntemin benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir. İncelenen dosyada sanığın yokluğunda verilen hükmün, 18.06.2013 tarihli tebliğ işleminin, sanığın MERNİS adresine, doğrudan MERNİS adresi şerhi ile, adresin kapalı olması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre muhtara yapılması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmış ise de; sanığın ilk olarak cezaevinden verdiği 16.12.2021 tarihli dilekçesi ile tüm dosyanın fotokopisinin gönderilmesini istediği ve aynı tarihte tüm dosya örneğinin UYAP'tan gönderildiği, 13.12 2021 tarihli dilekçesi ile, hükmün TCK'nın 141/1. maddesi kapsamına girdiğini belirterek uzlaşma talebinde bulunduğu, mahkemece 16.12.2021 tarihli ek karar ile uzlaşma talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanığa 17.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, bu itibarla sanığın karardan en geç 13.12.2021 tarihinde haberdar olduğunun anlaşılmış olması karşısında, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 07.02.2022 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın, süresinde olmayan temyiz ve eski hâle getirme talebinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.