Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3579 E. 2025/10799 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1269 E., 2020/1296 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin yerel mahkemece Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kaldırma kararının aksine, yine her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı bir delil anlam ve değerinde uzman bir kuruldan rapor alınması gerekirken, eksik ve hükme esas alınması mümkün olmayan bir rapor ile karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2019/175 Esas, 2019/767 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli ve 2020/151 Esas, 2020/187 Karar sayılı kararı ile; Sanığın tüm aşamalarda atılı suçlamaları inkar ettiği, olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığı, sanığın olay yerinde yakalanmadığı, ancak olay anına ilişkin işyeri görüntü kaydındaki şahıs ile sanığın fiziki özelliklerinin karşılaştırıldığı ve sanığın yakalama anındaki kıyafeti ile yakalama tarihinden önceki olaya ilişkin görüntülerdeki şahsın kıyafeti ile yüz yapısı, bıyık ve sakal şeklinin örtüştüğünün belirtildiği ve kovuşturma aşamasında Adli Tıp Kurumu Adli Bilişim İhtisas Dairesi Ses ve Görüntü İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 31.10.2019 tarihli raporda mukayeseye konu görüntü örneklerinin kısmi benzerlikler göstermekle birlikte karar vermek için yetersiz olduğunun belirtilmesi karşısında; müdahile ait iş yerinde meydana gelen hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gerçekleştiği tarihteki kamera görüntüleri ile sanığın farklı cephelerden çekilmiş teşhise elverişli fotoğraflarının TÜBİTAK, Polis veya Jandarma Kriminal Laboratuvarları gibi uzman kuruluşlara gönderilip görüntü iyileştirilmesi de yapılarak görüntülerdeki şahsın sanık olup olmadığı hususunda kesinlik içeren raporun aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmemesi nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği, bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e. maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 21.01.2020 tarihli ve 2020/151 Esas, 2020/187 Karar sayılı bozma kararı ile bozma kararı üzerine verilen Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/70 Esas, 2020/154 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümlerin bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.