Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3484 E. 2024/10451 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3484
Karar No
2024/10451
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar suça sürüklenen çocuk yakalamalı olarak 20.03.2021 tarihinde alınan savunması esnasında 18 yaşını doldurmuş ve “müdafii talep etmediğini” beyan etmiş ise de, aynı duruşmada bozma öncesi suça sürüklenen çocuğa Baro tarafından atanan müdafii Av. ... ile birlikte ifade verdiklerinin anlaşılması karşısında; Av. ...’nun suça sürüklenen çocuk müdafii sıfatıyla hükmü temyize hak ve yetkisi olduğu belirlendiğinden, tebliğnamadeki ret görüşüne iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Suça sürüklenen çocuğun kararın verildiği 13.04.2021 tarihli celsede 18 yaşından büyük olduğu ve 5271 sayılı CMK'nın 182, 184 ve 186. maddeleri uyarınca verilmiş ayrı bir “kapalılık kararı” da bulunmadığı, buna göre duruşmanın anılan Kanun’un 182. maddesi uyarınca “herkese açık” bir şekilde yapılması ve hükmün de “açık yapılan duruşma sırasında” tefhim edilmesi gerektiği gözetilmeden, 13.04.2021 tarihli duruşmada “kapalı yargılamaya başlandı” denilmesi karşısında hükümden önce “açık yargılamaya son verildi” denilerek çelişkiye neden olunması ve bu şekilde CMK’nın 185/1. maddesine aykırı davranılması, 2.Suça sürüklenen çocuğun 20.03.2021 tarihli duruşmada lehe hükümlerin uygulanması isteğinin, 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması talebini de içerdiği hâlde suça sürüklenen çocuk hakkında daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması ve 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasında erteleme sınırının 3 yıl olduğu gözetilmeden, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek tayin olunan 3 yılı aşmayan hapis cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hükmedilen hapis cezasının süresinin yasal sınırı aştığı gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğunda, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/3484, K. 2024/10451, T. 27.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-3484-e-2024-10451-k-a66bf8de1fb6